คำประกาศแม่น้ำโขง ชุมชนน้ำโขงจี้ผู้นำไทยเจรจาจีน 6 รัฐบาลลุ่มน้ำโขงต้องปกป้องประชาชน-ระบบนิเวศ

14.03.20151

14 มีนาคม 2558 วันหยุดเขื่อนโลก International Day of Action for Rivers, against Dams, and for People

 

วันนี้ที่อ.เชียงของ จ.เชียงราย มีการจัดกิจกรรมเพื่อรวมพลังลูกหลานของแม่น้ำโขง พวกเราซึ่งเป็นคนท้องถิ่น คนหาปลา คนขับเรือ เกษตรกร ชาวไร่ชาวนา เป็นผู้ที่มีวิถีชีวิตพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติจากแม่น้ำโขงตลอดมา พบว่าแม่น้ำโขงซึ่งเป็นดังเช่นแม่ของพวกเราถูกทำร้ายมาโดยตลอด นับตั้งแต่มีการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำโขงตอนบนในจีนเมื่อเกือบ 20 ปีก่อนเป็นต้นมา จนบัดนี้สร้างเสร็จไปแล้วถึง 6 เขื่อน

พวกเราที่อาศัยอยู่ริมน้ำโขงใน 3 อำเภอของเชียงราย ตั้งแต่เชียงแสน เชียงของ เวียงแก่น และตลอด 8 จังหวัดริมแม่น้ำโขง ล้วนแต่เห็นความเปลี่ยนแปลงของแม่น้ำโขงในรอบหลายปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะระดับน้ำที่ผันผวนไม่เป็นไปตามฤดูกาล ส่งผลเสียหายต่อระบบนิเวศน้ำโขงที่เชื่อมไปยังลำน้ำสาขา เกษตรริมน้ำ การหาปลา การคมนาคม แหล่งน้ำ เศรษฐกิจท้องถิ่น ฯลฯ

พวกเรามีจุดยืนไม่เห็นด้วยกับการสร้างเขื่อนใดๆ อีกบนแม่น้ำโขง ไม่ว่าจะตอนบนในจีน หรือตอนล่าง เพราะเขื่อนที่ปิดกั้นสายน้ำโขงไม่ว่าจะอยู่ในเขตอธิปไตยของรัฐชาติใดๆ แต่ผลกระทบเกิดขึ้นกับระบบนิเวศ ปลา และมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าจะอยู่ในเขตแดนประเทศใด

สำหรับเราที่เชียงราย ขณะนี้ทราบข่าวว่านอกจากเขื่อนไซยะบุรี และเขื่อนดอนสะโฮง ที่กำลังก่อสร้างหรือเตรียมการจะสร้างบนแม่น้ำโขงตอนล่าง ยังมีความเคลื่อนไหวที่จะสร้างเขื่อนขึ้นอีกหลายแห่ง โดยเฉพาะเขื่อนปากแบง ซึ่งจะกั้นน้ำโขงไม่ไกลจากชุมชนริมโขงใน 3 อำเภอของจังหวัดเชียงราย

เรายืนยันในสิทธิชุมชนในการจัดการทรัพยากร ดิน น้ำ ป่า แต่การตัดสินใจต่างๆ เกี่ยวกับแม่น้ำโขง กลับถูกรวบรัด โครงการระดับแสนล้านบาทแต่กลับถูกตัดสินใจโดยผู้มีอำนาจเพียงไม่กี่คน ในขณะที่สร้างผลกระทบต่อคนนับหมื่นนับแสนอย่างที่เห็นเป็นที่ประจักษ์แล้ว

แท้จริงแล้วชาวบ้านผู้ที่อาศัยอยู่ในลุ่มน้ำ ควรเป็นผู้มีสิทธิในการจัดการทรัพยากรส่วนรวมอย่างยั่งยืน แต่สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง

เราขอเรียกร้องให้รัฐบาลไทยตระหนักถึงปัญหาแม่น้ำโขง ในฐานะปัญหาสำคัญเกี่ยวกับปากท้องของประชาชนในอย่างน้อย 8 จังหวัด รัฐบาลต้องยอมรับสิทธิของชาวบ้าน ให้ชาวบ้านมีส่วนในการคิดร่วม วางแผนร่วม และประโยชน์ร่วม การตัดสินใจทุกอย่างต้องอยู่บนฐานของความรู้และข้อมูลที่เพียงพอ มิใช่ตัดสินใจเพราะเม็ดเงิน

รัฐบาลไทย และหน่วยงานราชการไทยที่มีหน้าที่รับผิดชอบ ต้องทำหน้าที่ดูแลปกป้องผลประโยชน์ของประชาชนริมน้ำโขงอย่างจริงจัง ไม่ใช่เกรงใจรัฐบาลเพื่อนบ้าน หรือเกรงใจกลุ่มทุน มากกว่าความทุกข์ยากของประชาชน เพราะการสร้างกั้นเขื่อนแม่น้ำโขง ผลกระทบข้ามพรมแดนเป็นสิ่งที่มาสามารถหลีกเลี่ยงได้ อย่างน้อยรัฐไทยควรหยิบยกประเด็นความเดือนร้อนของชาวบ้านริมแม่น้ำโขงขึ้นมาเจรจากับรัฐจีนเพื่อบรรเทาผลกระทบจากการปิด-เปิดประตูเขื่อน เพราะเชื่อว่าความเสียหายและความเดือดร้อนของชุมชนท้ายน้ำจะยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ตราบเท่าที่รัฐจีนเข้าใจว่าตัวเองเป็นเจ้าของแม่น้ำโขงตอนต้นและคิดแต่ผลประโยชน์ของประเทศจีนเป็นหลัก

แม่น้ำโขงคือสายเลือดในภูมิภาค แต่รัฐบาล 6 ประเทศในลุ่มน้ำ นับตั้งแต่จีน พม่า ลาว ไทย กัมพูชา เวียดนาม กลับเพิกเฉยต่อปัญหาเขื่อนแม่น้ำโขงที่นับวันยิ่งทวีความรุนแรง กลไกต่างๆ ในภูมิภาคที่มีอยู่ไม่สามารถแก้ปัญหาความเดือดร้อนได้ เราขอเรียกร้องให้รัฐบาลในภูมิภาค ต้องหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นวาระเร่งด่วนทันที

 

ในวันนี้ ซึ่งเป็นวันหยุดเขื่อนโลก ยังมีพี่น้องจากลุ่มน้ำสาละวิน ลุ่มน้ำยม ลุ่มน้ำแม่แม่แจ่ม-แม่ปิง ลุ่มน้ำอิง ลุ่มน้ำชมพู และลุ่มน้ำอื่นๆ มาร่วมแสดงจุดยืนร่วมกัน ณ ริมฝั่งแม่น้ำโขง ที่นี้

 

หยุดหากำไรจากสมบัติของภูมิภาค แม่น้ำไม่ใช่สินค้า

…………….

Chiang Khong Declaration

Thai Leaders Must Talk to China about Mekong Dams. Six Mekong governments are obliged to protect riparian people and the ecology of the Mekong

 

14 March 2015, International Day of Action for Rivers and Against Dams

 

[Chiang Kong District, Chiang Rai, Thailand] Today, we are here to organize an activity to show our united effort to work for the children of the Mekong River.  We, the locals, the fisher folk, the boat drivers, the farmers, and the peasants, are people whose livelihoods have always been dependent upon natural resources from the Mekong. However, we have found that our Mother Mekong has been subjected to exploitation for almost 20 years since the construction of dams on China’s upper reach of the Mekong River. Thus far, six dams have been completed.

 

We, the dwellers by the Mekong in three districts of Chiang Rai, namely, Chiang Saen, Chiang Kong, and Wiang Kaen, as well those in all eight riparian provinces, have witnessed changes imposed on the Mekong during the past years. Unusual water fluctuations and non-seasonal tides have brought about damage to the Mekong’s ecology, as well, as to its tributaries. The ramifications of this damage can be felt in farming by the river, fishing, transportation and in the local economy.

 

We stand opposed to the construction of any dam on the Mekong, in China’s upper reach or in the lower reaches, since the dams will block the river, regardless of whose jurisdiction the dam is located in, and will impact the ecology of the river, fisheries, and all human beings across the borders.

 

For us in Chiang Rai, apart from the Xayaburi and Don Sahong Dams which are being built or are slated to be built in the lower reach of the Mekong, we know there are attempts to push forward with more dams, particularly the Pak Beng Dam which is located not very far from the communities living along the Mekong in the three districts of Chiang Rai.

 

We assert our community right to manage our resources, our land, our water and our forest. Right now, all decisions regarding the Mekong have been made without the critical voices of Mekong communities. These dam projects worth hundreds of millions of dollars are subject to the arbitrary decisions made by a small handful of powerful individuals; meanwhile the impacts are borne by millions of people – as we can bear witness.

 

The people who live in the river basin should hold the rights to the river and the rights to collectively manage its natural resources on a sustainable basis. However this has not happened.

 

We, therefore, demand that the Thai government be aware of the problems facing the Mekong since it essentially involves the livelihoods of people in at least eight provinces. The government is obliged to recognize people’s rights and must allow them to participate in the conceptualization, the planning and the utilization of the river and its resources. All decisions must be made based on sound and solid information and data, and not for the purpose of seeking profit.

 

The Thai government and all concerned authorities must work strictly and urgently to protect the interests of the people living by the river. They should not be hesitant to act defiantly towards neighboring countries or investors if they care about the suffering of their own people. The damming of the Mekong shall invariably cause transboundary impacts.

 

The Mekong is the bloodline of the region. But the governments of the six Mekong countries including China, Burma, Lao, Thailand, Cambodia and Viet Nam, have ignored the problems of the Mekong Dams, which worsen every day. The existing regional mechanisms seem incapable of solving the problems. Thus, we demand the governments of the region to immediately address the issues as an urgent agenda item.

 

To mark today’s International Day of Action for Rivers and Against Dams, we, the sisters and brothers of the Salween, Yom, Mae Chaem-Mae Ping, Ing, Chomphu River Basins and all other basins are here to declare our conviction toward protecting the Mekong.

 

Stop making profits from the region’s resources. The Mekong is not for sale.

NO COMMENTS

Leave a Reply